ROZDZIAŁ IX

Lilu uśmiechnęła się i spojrzała w kierunku Niny. Odeszła od Gabrysia i usiadła na łóżku.

- Co mi uciekasz ? - spojrzał na nią.

- Powiesz mi co się tam wydarzyło ?

- Nic. - odparł.

- Jasne nic.. Zwłaszcza, że masz siną rękę. No rzeczywiście nic. - podeszła do okna.

Przybliżył się do niej i mocno przytulił.

- Nic mi nie jest, a ten gówniarz już nie będzie nachodził Zuzki. Już wszystko jest dobrze. - pocałował ją w szyję.

Stanęła na przeciwko niego i spojrzała prosto w oczy.

- Obiecaj, że już tak więcej nie zrobisz ? 

- Obiecuję. - odgarnął blond włosy z oczu dziewczyny.

Chwilę stali w milczeniu. Zadzwonił telefon Niny. Dziewczyna odebrała i wyszła z pokoju. Po kilku minutach wróciła zamykając za sobą białe drzwi. Oboje spojrzeli na nią pytającym wzrokiem.

- Dzwoniła Liwia. Pytała czy dziś wpadniemy do Zuzy do szpitala bo ma dla nas wszystkich jakąś wiadomość. Powiedziałam, że za jakąś godzinę będziemy. - oznajmiła Nina.

- No to Wy lećcie do niej a ja zmykam do domu. - powiedział Gabryś.

- Okej. - uśmiechnęła się Lilu.

- Widzimy się wieczorem ? - zapytał wychodząc.

- Jeśli chcesz. - uśmiechnęła się.

- Wpadnę po Ciebie i pójdziemy gdzieś. - puścił jej oczko i zamknął drzwi.

Dziewczyny poszły na górę przygotować się do wyjścia, a w tym czasie mama Lilu przygotowała im naleśniki z truskawkami i bitą śmietaną. Włosy spięte w kitkę, jasne dżinsy, luźna różowa koszulka, baleriny i Lilu była gotowa. Nina zrobiła warkocza i przeciągnęła tuszem rzęsy. Czarna bokserka, niebieskie rurki i trampki. Spojrzały na siebie i zeszły za unoszącym się zapachem do kuchni.

- Siadajcie zaraz Wam podam. - uśmiechnęła się kobieta.

Dziewczyny zjadły obiad i wyszły do szpitala. Całą drogę Lilu zastanawiała się o co chodzi, a Nina umawiała się ze swoim chłopakiem na spotkanie.Gdy wchodziły do budynku w drzwiach minęły się z Nikodemem. Chłopak miał limo pod okiem i zabandażowaną rękę. Spojrzał groźnym wzrokiem na Lilu i minął dziewczyny bez słowa. Obie przyśpieszyły kroku i po chwili były pod salą Zuzki.

- Nie mów mi, że on znowu tu był... ! - podniesionym tonem powiedziała Lilu otwierając drzwi do sali.

- Spokojnie Lilu. - odpowiedziała Liwia.

- Zuza był ? - zapytała Nina patrząc na leżącego rudzielca.

- Był. Przyszedł przeprosić. - odparła dziewczyna. 

- No chyba mu nie wybaczysz ? - Lilu podniosła ton i usiadła na krześle przy łóżku.

- Niee. Spokojnie. - uśmiechnęła się Zuzka łapiąc za rękę.

Wszystkie odetchnęły z ulgą. Siedziały jeszcze tak dłuższą chwilę. Lilu opowiedziała Zuzi o zajściu Gabrysia z Nikodemem. Rozmawiały o urodzinach i innych pierdołach. I kiedy Nina chciała wyjść na korytarz po gorącą czekoladę Liwia poprosiła aby jeszcze chwilę została.

- Zostało tak niewiele tych wakacji. Dwa tygodnie i znowu szkoła. Zmiany i ostatnia, najważniejsza klasa gimnazjum. - mówiła.

- Powiesz o co chodzi. - przerwała jej delikatnie Nina.

- Wyprowadzam się. Tak jednak się wyprowadzam. Tata dostał pracę w Londynie i wyjeżdżamy za kilka dni. - skończyła a po jej policzkach poleciały łzy. 

- Jak to !? - wrzasnęła Zuza.

- No super, kurwa ! - bąknęła Nina.

Lilu podeszła do Liwki i mocno ją przytuliła. Nie mówiła nic. Swoją obecnością dawała tak wiele, że dziewczyna powoli się uspokajała.

- Będzie dobrze, zobaczysz. - szepnęła jej do ucha przytulając mocno.

Dziewczyny rzuciły się w objęcie Liwce. Ściskały ją mocno. Wszystkie razem płakały i powtarzały, że zawsze będą, i że będą o Niej pamiętały.

- Obiecajcie, że będziecie chociaż pisać raz w tygodniu co u Was słychać. - drżącym głosem powiedziała dziewczyna.

- Będziemy. - zgodnie odpowiedziały przyjaciółki.

Wszystkie opuściły szpital. Nina poszła prosto do Fabiana, bo czekał na nią w parku. Liwia wróciła pakować walizki, a Lilu szybko pobiegła do domu bo o 20:00 była umówiona z Gabrysiem. Weszła i trzasnęła drzwiami. Rzuciła mamie krótkie "Już jestem." i podbiegła na górę. Zostawiła w pokoju torbę i poszła do łazienki wziąć prysznic. Po paru minutach wyszła i w ręczniku wpadła do pokoju.

- Cholera mam tylko siedem minut. - powiedziała sama do siebie.

Weszła do garderoby i ubrała beżową bluzkę, dżinsową kamizelkę i spodenki. Uczesała włosy. Poszła do łazienki odwiesić ręcznik i gdy kończyła się malować rozległ się dźwięk dzwonka. Zbiegła na dół i stanęła przed dużymi czarnymi drzwiami. Otworzyła je, lecz jej oczom nie ukazał się Gabryś.